dünyayla,korkunç dünyayla başbaşa nasıl bırakırım seni.. sessizlik öldürüyor beni şuan.öldürüyor. bi şekilde kalamiyacagımı biliyorum.. cok acıyor..cok.. bi şekilde hiç ayrılmayız sanmıstım.. ama bi şekilde kalamıyorum seninle.. cok özür dilerim..çok özür dilerim.. nasıl...
o kdr acıyorki kalbim.. deli gibi aglıyorum kac saattir.dedikleri gibi gittim bi daha kan testine universite hastanesinde..sonra bi yere daha gittim..kan kanseri? buyuk ihtimal kan kanseri.. ...
bu gün güzel bir gün! sevgilimle ayrı bir eve taşınmaya karar verdik.güzel bir yere.diyorum ki bişiler düzgün olucak artık..mehmet aylık kahve falıma baktı sabah..dedi ki...
psikologa fln gitmek mi?haha.annem gibi anti-depresanlara takılıp kendimi kaybetmiyecegim. annem.. annemin en buyuk günahı intihar etmesi degildi.beni dunyaya getirmesiydi.cocuk dogurmanın bir gunah oldugunu dusundum hep.bir canlının buraya/cehenneme...
..öyle yürüyoduk...elimi tuttun sonra.cok fena oldum.kimseye aldırmadan yuruyorduk.evet onu seviyorum...aşıgım...böyle diyip duruyordum içimden..ama yasak işte..çünkü..o da benim gibi kız..bir kızın bir kıza aşık olması yasak...
bıktım bu beladan.ya ne korkunc bişey insanın uykusunun saatlerce gelmemesi?ilaçlara hiç bulaşmak istemiyorum..uyku hapları gereksiz..hayır ya..bi ara gecmi$ti ama yine..bu işkence bitsin artıkkk. hep düşünmekten oluyor,susturuyorum...